تویِ رویام، تویِ یه خواب

کاش میشد بندازیم تو یه حجمِ عظیم از شکوفههایِ گیلاسُ بعدم خودتو بندازی جفتم، بعدم، لعنتی، بعدش با دستایِ رگ نمات گلایِ گیر کرده تو موهامو آروم آروم جدا کنیُ منم محوه تماشات بشم، انگار که یه اثره هنریِ کمنظیر باشی .

برای کسی که مرا زرافه میخواند...