برای کسی که مرا زرافه میخواند

اگه راستش رو بخای، نه دلم برای صدای خندههات پشته تلفن، همون روزی که قرار بود بیدارم کنی تنگ شده، نه واسه دوباره شنیدن آرزوت که معروفیت بود، یا ناراحتیت وقتی فهمیدی از دستم دادی و بازم هربار بعده دعواهام با معشوقم ازم میخواستی " به بختم لگد نزنم و برگردم سره خونه زندگیم باهاش ! " یا نه حتی واسه دوباره دیدن رَده سوختگیای سیگار رو جای جای دستاتُ خفه کردن این صدا تو مغذم که " نکن، دستات حیفَن ها !! " ، ببین، من، فقط یکآن با تمام وجودم، با سلول به سلول وجودم، با قشای بینه سلول به سلول وجودم، نبودنتو، کم بودنه جاتو، خالی بودن پشتم بدون تورو، احساس کردم !!

دیشب معشوق جان بازم فیلش هوای هندوستان کرده بود، بزار صداش نکنم معشوق، میدونی، تو این مدت که ولم کردیو رفتی خیلی بلاها سرم اومد، حس میکنم دارم ذره ذره آب میشم، شاید وقتی برگشتی - البته اگه اصلن برگشتی ! - دیگه چیزی ازم نمونده باشه به جز یه جای خالیو عذاب وجدانی که سهمت میشه ! ، بیخیال، دوست داری چی صداش کنم؟ همون که خودت میگفتی خوبه؟! " پسرهی موجی ! " ، که الحق هم این لقت از هر اسمی بیشتر برآزندشه ! . از بحث دور نشیم، گفت که " هنوز عاشقمه ! " میدونی، شکی تو این که عاشقمه نیست، اون عاشق منِ، ولی همزمان با ده تا دختره دیگه ..! حتی نمیتونی تصور کنی ازین که خامش شدم چه حسه بدی زیره پوستم راه میوفته و چقدر احساس احمق بودن تو رگام جریان پیدا میکنه .

میدونی، رابطم با اون، واقعن دیگه تمام شده، واقعن تمام شده، نمیخوام قبول کنم ولی دیگه تمام شده، تقصیره خودش بود، خودش همچیو خراب کردو تمامش کرد، به من چه؟! دیشب ده دقهی تمام پشت تلفن سه جمله رو یهریز تکرار کرد، " میدونم که دوستم نداری ." و "بگو برم گم شم." و یه جملهی دیگه که یادم نمیاد، بیخیال، مهم لپه مطلبه ! ، تمام اینارو گفتم تا بگم، اگه بگم دیشب سرسام گرفتم، اقرار نکردم !

نیستی ببینی چقدر داغون شدم، دوستات میگن حالت خوبه، خیلیم خوبه، میگن داری به زندگیت میرسی، ولی حرف کجا، دیدن کجا ؟!

- میبینی ؟ دیگه دریا دریا، بینمون فاصلس -

جادههای مهربونی، رگایِ آبیِ دستات

غمِ بارون غروب، ته چشمات تو صدات

قلب تو شهر گل یاس، دست تو بازار خوبی

اشک تو بارونِ رویِ مرمر دیوار خوبی

همیشه صدای بارون، صدای پای تو بوده

همدم تنهاییام، قصههای تو بوده

ای گِل آلوده گُل من، ای تن آلوده دلپاک

دلِ تو قبلهی این دل، تنِ تو ارزونیِ خاک

برای کسی که مرا زرافه میخواند...